Voor moederdag kreeg ik een klopboormachine. Dat is misschien niet ultra-romantisch maar het is wel fijn om iets zelf te kunnen, en dat is weer goed voor de Romantiek In Het Algemeen, mocht u mijn kronkel nog kunnen volgen. Ik kreeg gelijk boorles dus hier het resultaat van de cursus: klopboor-in-keihard-beton-en-pas-op-voor-eventuele-leidingen-aan-de-andere-kant. Caramba, wat ben ik ineens blij met de spijkers van eerst.
Wie kan er goed steentjes over het water gooien zodat ze nog twee of drie keer verder pletsen? Wij oefenen iedere zomer maar het lukt ons maar niet. Voor de juiste techniek en veelgemaakte fouten > graag het reaktiedinges.
Ik raapte een stoel van de straat want zo ben ik. Geen buitengewoon mooie stoel maar verder niks mis mee en te goed om bij het vuilnis te laten staan. Wat er mee was, vroeg ik aan de vorige eigenaar die toevallig naar buiten kwam. Niks. Ja, een pootje zat een beetje los maar verder wilden zij gewoon nieuwe stoelen dus deze moest weg. Ik sleepte de stoel naar het oude huis, parkeerde hem op de achterplaats en binnen no time had Teun de stoel ontdekt. *Snuffel snuffel* hopla erin en er niet meer uit te branden. Vreemd.
Jammer voor Teun, maar de stoel staat nu in het nieuwe huis voor het raam in de zon. Met je benen over de leuning en de krant + wijn onder handbereik waan je je op vakantie. Gewoon niet te hard schudden, dan merk je niets van dat losse pootje.
Het allerfijnste aan mijn nieuwe huis is de enorme hoeveelheid licht en zon. Op mijn bank met het raam open, moet ik me insmeren tegen verbranding. Echt waar. Vanaf diezelfde bank krijg ik gratis en voor niets de mooiste avondluchten te zien en 's ochtends als ik wakker word (na dus die halve nacht wakker) schijnt de zon in mijn slaapkamer. Dit is een bloesje dat hangt te drogen aan een wasrek. Ik word daar blij van. Niet van dat bloesje, maar van het weerkaatste licht.
De puzzel-hoogslaper zit in elkaar. Ergens via-via geheel gedemonteerd op de kop getikt, en na een hoop gedoe en geduld weer in de oorspronkelijke staat teruggebracht. Slapen in mijn nieuwe huis is trouwens ook nog best een gedoe. Ik doe aan proefslapen (zo staat het ook in mijn medisch dossier van de bedrijfsarts hoorde ik vandaag > "gaat proefslapen" > tssk!) maar ik slaap er nauwelijks, lig tot diep in de nacht wakker. Het bed is fijn, er hangen geen lawaaierige mensen onder mijn slaapkamerraam, maar het is zo alleen. Alleen went maar langzaam.
Lampen ophangen! Eindelijk van dat zwarte gat af.