***detslife's digi van de dag***

Harry de egel heette al snel Harry the Hedgehog. Engels ja, omdat de persoon die middenin de nacht als eerste kennismaakte met het dier in geval van consternatie nog wel eens wil teruggrijpen naar zijn moedertaal. En die dubbele H's klinkt als een spannend kinderboek, vonden wij. De eerste nacht werd ik in elk geval wakker van mijn gezelschap dat te hard voor een camping KSSSHT!! stond te roepen. Ik kroop uit mijn slaapzak en trof buiten een man in gevecht met een bewegende vuilniszak. Harry (toen nog gewoon: egel) zat in onze vuilniszak en maakte daar nogal veel geirriteerd lawaai bij. Bovendien wilde hij er niet meer uit, vandaar het middernachtelijk ge-ksssht! De vuilniszak werd met egel en al verplaatst naar een veldje verderop en daarmee was het voor de eerste nacht basta.

Maar iedere daaropvolgende nacht kwam Harry weer langs, op zoek naar vuilnis, wat voor hem blijkbaar een heel andere betekenis had. De vuilniszak werd standaard op de auto geplaatst en dat leek ons afdoende. Dachten we. Want Harry was het er niet mee eens en ging iedere nacht luid kuchend en hoestend op zoek naar resten mensenvoedsel. Toen ik aan mijn buurvrouw vroeg of zij Harry inmiddels ook kende, bleek dat zij diezelfde dag het dier opgerold in een struik had aangetroffen. Zijn stekels zaten vol met resten spagetti, inclusief saus. Hun avondeten van de dag ervoor.

Harry heeft iedere nacht rond onze tenten gescharreld. Het wende wel. Ofzo. De laatste avond stond hij ineens voor m'n neus. Hij keek mij aan en ik hem, en dat was voor hem de normaalste zaak van de wereld. Harry liet zich rustig fotograferen en deed vervolgens zijn gebruikelijke ronde. De kinderen waren blij met de foto. Harry was niet alleen meer een rotgeluid maar eigenlijk een heel grappig diertje. Ik hoop dat de volgende bewoners van onze plek daar ook zo over denken en geen verstandige campingschep bij zich hebben.

(toen ik vannacht eindelijk sliep heb ik idioot gedroomd van Harry. Harry was ons huisdier geworden en moest meegesmokkeld naar Nederland. Dat was nogal een gedoe, met al die stekels)