« Rinkel | Main | Film »

Mick

hekL.jpgIn mijn buurt woont een vrouw die het leven vol voor haar kiezen krijgt. Misschien is ze daardoor wel een beetje anders dan jij en ik. Ze praat te hard, is uitbundig vrolijk, maar soms ook hevig verdrietig. En uitgerekend zij kreeg rechtstreeks te maken met het onfortuinlijke voorval. Ik sprak haar een tijd geleden. Ongemakkelijk door het hek heen, dat onze besloten gemeenschap moet beschermen maar het natuurlijk niet doet.
Hoe is het met je? vroeg ik.
Ze begon te vertellen, en te huilen en somde nog eens op wat haar allemaal was overkomen in de loop der jaren. Ze put veel troost uit haar geloof. En het besef dat God haar heeft uitgekozen om al dit verdriet te kunnen dragen. Ik ben niet gelovig, maar als dit is wat geloof met je doet, dan word ik op slag uiterst pragmatisch. Ik knikte meelevend en luisterde naar haar rampzalige verhaal. En net toen ik dacht dat het niet erger kon worden zei ze ineens enthousiast: maar ik ga lekker wel naar de Rolling Stones! Onder begeleiding, maar wat kan mij dat schelen! Ik vermoed dat Mick niets weet van zijn therapeutische waarde.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://detslife.nznl.org/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/133

Comments

Maar.. maar... de Stones zijn toch al weer weg?

Your website is very interesting. I enjoyed your website a lot. Thank you.

Post a comment