***detslife's digi van de dag***

Dit is mijn trap naar boven, de enige verbinding naar slaapkamers en badkamer. De trap is nooit geverfd, dat had geen prioriteit toen we in dit huis trokken. Er was al genoeg te doen, die trap kwam later wel. Twee maanden geleden kocht ik de twee bussen verf die hier op de trap staan. De bussen verf staan eigenlijk onderaan de trap, maar voor de foto heb ik ze er even opgezet. In de bussen zit grasgroene hoogglans verf met speciaal spul erdoor, zodat de verf harder wordt als hij opgedroogd is. Echte trapverf dus. Slijtvast. Ondanks de verharder moet de trap twee keer geverfd worden. Dat zei de man van de Colorite op het Gerard Douplein, de man die alles weet van verf en waar ik al jaren kom. Als hij zegt dat een trap twee keer moet, dan moet een trap twee keer. Ik heb geen hekel aan verven, eigenlijk sta ik te popelen om die hele gore trap glimmend grasgroen te maken.
Het is de logistiek die me tegenhoudt. Hoe verf je je enige trap naar boven, waar dagelijks twee kinderen, een kat en twee volwassenen overheen denderen grasgroen, zonder afdrukken op voetzolen, kattenpootjes, kortom, het hele huis onder de verf. Iedereen moet er wegblijven, ik zal de treden om en om moeten verven, anders komt niemand meer ongeschonden naar boven of beneden. En bij de tweede laag, zal ik de trap moeten bewegwijzeren: deze tree is net gedaan, die is nog droog.
De kat kan ik opsluiten in een slaapkamer, de kinderen gaan in de vakantie laat naar bed. Ik denk eigenlijk dat ik de trap 's nachts onder handen zal moeten nemen. Bovenaan beginnen, langzaam naar beneden werken, luchtbed in de woonkamer om op te overnachten. Na zes uur is de verf droog genoeg om overheen te lopen. Volgende nacht verder.
In mijn volgende huis verf ik eerst de trap.