« Je danst zoals je in bed bent | Main | Ekster »

Heus Toneel

toneelL.jpg

Het idee kwam door de aanwezigheid van de acteurvader op het schoolplein van mijn kinderen. De acteurvader werd al snel omgedoopt tot schoolpleinacteur, wat op zich raar is want als een acteur ergens juist niet staat te acteren, dan is het het schoolplein wel. Mag je hopen.
Zeg, zei ik tegen mijn uitjesvriendinnen, gaan wij eigenlijk wel eens naar Heus Toneel? Er bleek er een die wel vaker een schouwburg van binnen had gezien, de rest zit net als ik vooral in de Kleine Komedie of bij een liedjesfestijn van het een of ander. Het werd hoog tijd voor een echt toneelstuk.
Ik ben weg, van Het Toneel Speelt, dat moest 'm worden. Handig vanwege de hoofdrolspelers, beiden nog wel eens vanaf de bank voor de buis te bezichtigen. Zo kende ik al twee gezichten en dat leek me een goeie binnenkomer. Verder was ik nogal huiverig voor de hele onderneming; bij Heus Toneel denk ik al gauw aan gedragen volzinnen van te aanwezige mensen die zware zaken verkondigen met een experimenteel dansje tussendoor. Waarvan ik natuurlijk weer niets begrijp.

De Stadsschouwburg was, na de boekenbalervaring, totaal onherkenbaar en de zaal niet te vinden. Toch belandden we uiteindelijk in de juiste rij op de juiste stoelnummers. Naast mij was nog een stoel vrij dus die was bioscoopsgewijs bestemd voor de tassen. Bummer, vlak voor aanvang kwam er een zwaarademende mevrouw op zitten. Voor ons zat een verliefd stel bestaande uit korte vrouw en lange man met veel hoge krullen en beweeglijk hoofd. De hele voorstelling heb ik met hem meegezwaaid, anders had ik net zo goed naar een hoorspel kunnen gaan.

Heus Toneel is leuk. Of dat wil zeggen, dit Heuse Toneelstuk is leuk. Het verhaal is prachtig, de acteurs goed en ik geloof dat ik op de juiste momenten heb gelachen. Soms vond ik iemand een treurige kunstdreutelaar en de ander een opgeblazen tor. Soms moest ik lachen en soms vond ik het zielig en gemeen. Dat lijkt me voor Heus Toneel een goed teken, dat je niet meer naar de acteur kijkt, maar naar degene die hij even is geworden. Er bleef binnen het verhaal genoeg ruimte om er zelf lustig op los te fantaseren en een eigen invulling van gebeurtenissen te bedenken. En dat is mooi, want dat doe ik graag, zelf iets bedenken. Er lustig op los fantaseren trouwens ook.

Na de voorstelling snelden we naar de garderobe, wij zijn over het algemeen geen foyerhangers die de onderwerpen van de voorstelling willen aanspreken of erger: ermee op de foto moeten. We dronken een biertje in het café en gingen door de regen naar huis. De schoolpleinacteur zal ik in verband met de privésetting verder niet lastigvallen met complimenten over zijn werk, maar ik heb me voorgenomen om vaker naar Heus Toneel te gaan. Geen idee nog wie of wat; eerst maar weer eens naar Maarten van Roozendaal. In de Krappe Komedie met je benen in je nek, maar verder geheel drempelloos.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://detslife.nznl.org/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/356

Comments

Hmmm

Maar wij als uitjes-chaperonnes waren wel allebeide al eens naar echt toneel geweest in de schouwburg. Ik weet iegenlijk niet hoe het kwam dat ik die eerste keer de zaal wel in 1x vond.

Ik wil wel es een plattegrond van dat hele gebouw zien. Ik vind het zo wonderlijk in elkaar zitten. Ik raak nooit de weg kwijt, behalve dáár.

hehehehehe. Ik weet nooit de weg in zo'n gebouw, maar in dát gebouw nou juist wel. Inclusief shortcuts en achteringangen. Zal ik de volgende keer een tekening maken? :-)

My problem is that there’s nothing special online anymore. I’m searching for something very interesting and cant find anything!

Hell yeah! This post sounds really good. Reading your blog is useful and interesting. Keep it that way.

Post a comment