« Patroon | Main | Heul »

Kinderboeken

holoL.jpg

Iedere Kinderboekenweek krijgen ze een boek. Het hele jaar door krijgen ze eigenlijk allerlei boeken, maar die van de Kinderboekenweek zijn speciaal. Voor de een was het niet moeilijk: een nieuwe Dolfje Weerwolfje en alles komt goed. Maar hij is dan ook de lezer van de twee, de ander moet worden aangespoord. Soms leest hij de ene dikke pil na de andere, maar de laatste tijd stond het weer stil. Het was Kinderboekenweek én na de herfstvakantie moest er een boekbespreking komen. Dus wat doe je dan met je visueel ingestelde kind, je zoekt een spannend boek met pracht-omslag. Een hologram nog wel, hij was er zwaar van onder de indruk en begon gelijk te lezen.
Nu is het boek uit en onder de indruk is allang de juiste uitdrukking niet meer. Zeg maar doodsbang en niet kunnen slapen, totaal van de kaart van het monster dat mensen "niet in stukjes opeet maar naar binnen zuigt." Lekker dan. Op mijn quasi-nonchalante vraag of het dan in elk geval wel goed was afgelopen, kwam een Nee. Ze moeten nog een steen en nog heel veel meer monsters en dan is hun taak volbracht en dat staat in het volgende boek. Nóg zo'n boek dus. Ammehoela.
De rest van de herfstvakantie zal er nog stevig moeten worden getrokken aan die boekbespreking. Misschien kan hij het geheel therapeutisch van zich afschrijven, en dan maak ik een mooie foto van het hologram als troost. In elk geval kan hij zijn verhaal beginnen met de volgende constatering: Mam, het is toch HET doolhof en niet DE doolhof? Juist. Weg met dat boek.

Deltora, Emily Rodda. Uitgeverij Kluitman ISBN: 90-206-6466-2

NB: Na wat gespeur bleek het officieel toch De Doolhof te zijn, maar bij mij thuis is het ook nog altijd pannekoek. Omdat de spelling per jaar verandert, hou ik het bij -vroegah- en ik weet zeker dat het in mijn tijd Het Doolhof was. Ik had Emily/Vertaler De Doolhof vergeven als ze een spannend boek had geschreven in plaats van een Stuipen-Op-Lijf-boek. Ja, zo ben ik ja.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://detslife.nznl.org/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/348

Comments

Ik moet zeggen, ik krijg bij het plaatje meteen de associatie met de film alien. Zo'n film die je wilde dat je die niet gezien had.... brrrr, arm kind.

Hier ook al... De school was voor de gelegenheid versierd met spoken, er werden spoken geknutseld en er waren leuke spokenliedjes. Sindsdien is ze bang in het donker en moeten niet alleen twee nachtlampjes, maar ook het grote licht aanblijven als ze gaat slapen.

Dat hij het boek heeft uitgelezen maakt hem toch wel een held hoor. Hoe bang hij ook was, gewoon doorbijten en -lezen. :)

De doolhof ja, in de categorie het krat: klinkt niet, klopt wel.

Dat hologram belooft in ieder geval ook wel een echt eng verhaal, als je het mij vraagt. Het zou pas echt schokkend zijn geweest wanneer er fluffy konijntjes in een bloemenveld voorop hadden gestaan. ;)

Wow what a beautiful story. I have read your blog for a long time and have never posted a comment...It is no wonder that you often don't open up comments with all the wack jobs out in this world.

I don't think so. You have to revise your looks. In general your blog is good, but sometimes your posts are creepy.

Post a comment