Treinen

In de vier jaar dat ik studeerde, ging ik vier jaar met de trein. Van Nijmegen naar Arnhem, iedere dag. Fietsen naar Nijmegen CS, fiets parkeren, trein naar Arnhem CS, overstappen naar Arnhem Velperpoort en nog tien minuten lopen naar het schoolgebouw. Tijdens mijn stagejaar treinde ik naar Oosterbeek. Fietsen naar Nijmegen CS, trein naar Arnhem CS, overstappen naar Oosterbeek en een kwartier lopen naar de instelling waar de stage zich afspeelde. Na mijn studie ging ik nog drie jaar per trein naar datzelfde Oosterbeek; de stage was gepromoveerd tot eerste werkplek. Na drie jaar trein in, trein uit, werd het wederom Arnhem maar dusdanig ver verwijderd van het centrum dat het net zo goed Appelscha had kunnen zijn. Fietsen, treinen, bussen, lopen, twee keer anderhalf uur was ik er dagelijks mee kwijt. En toen werd alles anders want toen werd het Nijmegen-Amsterdam en dat had weer niets met werk te maken.
Het punt is dat ik in al die jaren een behoorlijk ervaren treinreizigster ben geworden. Ik begrijp de borden, weet waar ik bij de deuren moet gaan staan om in de spits toch een zitplaats te bemachtigen, en beter, ik kan dit allemaal heel soepeltjes zonder gebruik van elleboog of knie. Heel hard rennen van spoor twee naar spoor zeven (mét zware tas) is trouwens ook geen probleem.
Nu moet ik een keer per maand naar Utrecht. Gewoon van Amsterdam CS naar Utrecht CS, niets bijzonders. En al drie keer ben ik er in getrapt. Drie keer heb ik de sprinter genomen in plaats van de intercity. En al drie keer heb ik die hele boemel uitgezeten, alle tussenliggende dorpen gezien, en alsof het nog niet erg genoeg is, de intercity naar Utrecht voorbij zien komen. Waar ik dus in had moeten zitten, in plaats van in die sightseeingtoestand die de zeer misleidende naam sprinter heeft meegekregen. Ik weet niet hoe het op jullie overkomt, maar het woord sprinter heeft in mijn woordenboek toch echt iets te maken met Sprint=Snel=Hard. Drie keer dezelfde fout maken is niet erg slim, maar een slak een sprinter noemen is stom. Zeg maar belachelijk.
Comments
Mijn broertje noemde dat vroeger de splinter. Zo heet ie nog steeds, zo'n hinderlijke splinter, die maar blijft zitten...
Ben wel benieuwd waar je dan stage gelopen hebt.
Posted by: Smile | 04 september 2007 16:42
Hierzo: http://www.fbg.nl/63159
Posted by: odette | 04 september 2007 17:56
Je bent niet de enige! Ook ik heb me al zo'n 3 keer aan dezelfde slak gestoten... De "logica" van de naam sprinter is me ooit eens uitgelegd: hij legt snel (althans, dat zou dan moeten) kleine stukjes af. Zeggen ze. 't Blijft een volslagen zotte naam wat mij betreft. :-)
Posted by: Poelekie | 04 september 2007 18:46
Een sprinter gaat wel hard, maar slechts hele korte stukjes. De Sprinter is erop gemaakt vlug op snelheid te kunnen komen op een kort traject, dat is de verklaring die ik me nog vaag herinner van de introductie ervan.
Posted by: Laurent | 04 september 2007 23:46
yyv4
http://002evolves.blogspot.com
Posted by: i60taq | 24 juni 2010 02:34
Your website is very the most informative. I liked your website a lot. Thank you.
Posted by: online payday loans | 01 juli 2010 20:21