« GVB-dag | Main | 's Avonds »

Bang

adamL.jpgHet gaat meestal zo: Pomtiedom, het is heel normaal om een foto te maken in de metro. Ook van buiten, al zie je geen klap. Ik moet dat petje! Ik moet dat petje! Ojee, als hij zich nou maar niet omdraait, hij is erg groot, direkt wordt hij kwaad en ik kan niet vechten!
Dus dan maak ik eerst foto's van stoelleuningen, bankjes, m'n eigen voeten, de antirooksticker op het raam. Dan denken de mensen om me heen waarschijnlijk dat ik gek ben, en laten ze me met rust. Ondertussen gaat het allemaal om dat petje. En vlak voordat we bij een halte komen, durf ik. Zoom, klik. Scheef natuurlijk, en te donker, maakt niet uit, hij is gelukkig onherkenbaar want herkenbaar mag niet als je iets stiekem doet. Maar het petje staat er op en nu kan ik rustig uitbibberen. Ik ben eigenlijk gewoon te bang om foto's van mensen te maken. En al helemaal van hun achterkant zonder dat ze er erg in hebben. Mooi onhandig dat ik de achterkant van mensen vaak leuker vind dan de voorkant.

Comments

ik vroeg me juist gisteren af hoe jij dat toch steeds doet: fotoos maken in de tram.

Bij die vorige van de tram is het niet zo ingewikkeld omdat je de camera richt op buiten. Dan voelen mensen zich niet bekeken. Maar iemand IN de tram of metro, nou ja, dat gaat dus zo. Zenuwslopende aangelegenheid, zeker in Amsterdam waar mensen zich soms al aangesproken voelen als je gewoon naar ze kijkt.