***detslife's digi van de dag***

Nou heb ik me deze week al twee keer flink zitten ergeren aan het woongetrut om me heen. Ja, ondanks de zon, moet je nagaan. De eerste ergerveroorzaker kwam in mijn postvak, een enquete van de buurtbewonerscommissie. Mijn wijkje, of blok zoals dat zo mooi heet in een nieuwbouwwijk, bestaat uit een mengeling van stinkend dure koopwoningen met uitzicht over het IJmeer, afgewisseld met sociale huurwoningen. Deze hele ratjetoe kijkt uit op een enorme binnenplaats met een speeltuintje, en wat groenigs. Over dat groenigs later meer. In de enquete werd mij vanalles gevraagd, maar vooral waar ik last van had.
Of ik last had van de spelende kinderen, van de overbuurman die zelf een tuintje had gemaakt, of die andere buurman die een piepklein demontabel schoteltje aan z'n hek heeft bevestigd. Tot hoe laat mensen volgens mij buiten mochten zitten, of er was mocht hangen, of er in mijn stukje blok spulletjes op de gang mochten staan en in welke vorm. Of er schilderijtjes in de gemeenschappelijke gang mochten worden opgehangen of dat er zomaar een plant mocht staan. En of ik daar dan last van had.
Kristuszielen. Wat een getrut. Er is hier ooit een keer iemand aan mijn deur geweest die bedremmeld vroeg of ik last had van zijn muziek. Nee, dat had ik niet want het klonk niet hard en het hield op een christelijk tijdstip ook weer op. Ik heb wel last van een van mijn buren die steevast om elf uur 's avonds gaan boren. Geen idee wat ze daar allemaal te boren hebben, maar dat kan wat mij betreft ook ergens overdag. Ik weet niet waar het geboor vandaan komt, anders had ik daar even aangebeld. Gewoon, buren onder elkaar en oplossen dat gedoetje.
Het tweede ergerding zit 'm in het groenigs in ons gezamelijke hof. Dat groenigs bestaat uit twee "bergen" met plantjes erop. Die plantjes staan ook nog netjes op een rij en geen een is groter dan de ander. De kriebels krijg ik ervan. Maar voor die twee "bergen" met militaire plantjes worden maar liefst zes plantsoenmannen ingehuurd die ieder aan een kant van de "berg" staan te schoffelen. Hij drie plantjes en hij vijf. En zo keutelt het maar door. Goeie help.
Ik ben effe flink los gegaan in die enquete. Dat als je in een grote kinderrijke nieuwbouwwijk, zeg maar De Ballenbak van Amsterdam komt wonen, dat je dan weet dat je kinderen hoort. En er soms last van hebt ja, zoals je van het gekrijs van je eigen kinderen soms ook last hebt. En dat ik best begrijp dat mijn buitenlandse onderbuurman zo'n beschaafd schoteltje wil ophangen en dat ik daar geen last van heb. En ook niet van de was en van de schilderijtjes in de gang en ook niet van het eigen tuininitiatiefje van de overbuurman.
Waar ik wel last van heb is de insteek van de enquete: waar heeft u last van. In plaats van: wat gaat er goed en wat kan er nog verbeterd worden. Voor dat laatste was een klein regeltje ingeruimd. Ik heb daar zo groot mogelijk neergekalkt dat ik graag de mogelijkheid voor het ophangen van een bloembak aan de vensterbank wil. Maar dat zal het architectonisch beeld wel verstoren, en anders heeft vast iemand er last van.