***detslife's digi van de dag***

Sinds heel lang spaar ik boekjes. Lege boekjes, opschrijfboekjes. In elk geval zijn het altijd boekjes met een onweerstaanbare buitenkant. Toen ik klein was waren het mooie schriften. In die schriften schreven mijn vriendinnetjes en ik verhalen. Er begon iemand met een verhaal en gaf het mooie schriftje door aan de volgende. Die schreef weer een ander verhaal, en zo ging het door tot het mooie schrift vol was. Soms bedachten we een thema als balletdanseres of prinses. Dan moest je daar dus een verhaal over schrijven. Ik heb een blauwe maandag op ballet gezeten en met prinsessen had ik niet veel. Dus mijn prinsessenverhaal rammelde aan alle kanten en mijn balletverhaal zat vol met turntermen want ik zat op turnen. Ja, ik ja. En ik had me een partij buikspieren, zwierde over de ongelijke leggers en maakte salto's waar ik achterstallig trots op ben. Ik durfde alleen niet goed op de balk. Hoogtevrees, toen al.
Hier in mijn huis staat een hele verzameling lege boekjes. Soms is er voorzichtig in begonnen, een vakantieverhaal bijvoorbeeld bij gebrek aan laptop. Of ideeen voor foto's, prints en plaatjes die ik heb uitgeknipt van dingen die ik mooi vind. In een van de mooie boekjes ben ik zelfs ooit een kasboek begonnen toen ik niet meer snapte waar mijn geld bleef. Na dag zeven hield het op, blijkbaar wist ik het toen.
Een tijd geleden kreeg ik dit mooie boekje. Dat wil zeggen: ik zag het boekje in de winkel, riep oooooh wat mooi! en mijn gezelschap kocht het boekje om het me vervolgens twee weken later en passant te geven. Zat nog in de tas, oja, boekje, voor haar, hier. Maar zo werkt dat niet met mooie boekjes. Mooie boekjes dienen plechtig te worden overhandigd, "Kijk, een mooi boekje, voor jou". Dat voor jou is eigenlijk nog belangrijker dan het mooie boekje, en dat iemand dan weet wat hij geeft en waarom. Misschien moest ik daar eens een verhaal over schrijven.

Dit mooie boekje is gemaakt door Pippa D.