Allerzielen
De tweede dag van het bewogen weekend bewoog vooral aan de binnenkant. Het was vandaag Allerzielen, en alhoewel wij beiden geen gelovige achtergrond hebben, brandden de mandiehopelijkblijft en ik toch maar drie kaarsjes aan de rand van het water. Drie kaarsjes voor twee moeders en een vader. Vervolgens togen we met familie van de man naar het bos, waar maar weer eens bleek hoe verschillend mensen met verlies omgaan. Mijn familie is een rare en ons gezamelijk verleden liegt er niet om. Maar er is altijd lucht om door te laten waaien, zodat alles in een ander licht komt te staan. De familie van vanmiddag heeft nog geen lucht, meer een verstikkend stilzwijgen; ik kreeg het er fysiek benauwd van. Gelukkig is er inmiddels een klein verband tussen familie A en familie B waardoor mijn liefste even iets van lucht kon ervaren en minder bedrukt naar huis vertrok. Ik bleef totaal gesloopt achter op mijn bank, haalde eens diep adem en huilde plaatsvervangend alle ellende uit de dag. Allerzielen werd zo bijna Allerzieligst. Maar het gaf zoveel lucht, dat ik nu moet meelachen met de Frogers die iets in de bijstand doen. Ik kan er niets aan doen, ik vind de Frogers leuk.