***detslife's digi van de dag***

Als het niet goed gaat, dan koop ik bloemen. Of ga naar de kapper of zomaareenwinkel. In dat soort aanvallen schaf ik me dan een handige Swiffer aan of een zakje met sterrenstickers. Geen idee wat je ermee moet en over die Swiffer ga ik natuurlijk het hele jaar struikelen, zonder hem te gebruiken.
Als het niet goed gaat, zeg ik niet zoveel meer. Het is meer de aanloop van het niet goed gaan waarin er gepraat en gepraat moet worden. En op een bepaald moment is alles gezegd, maar niets opgelost dus dan hou ik m'n kop en trek ik me terug in mijn huis, geen telefoon, geen tekst en uitleg. Alsof alles wat gezegd is, meningen, kwetsende dilemma's, verkeerde zinnen en misgeslagen planken, vastzitten in m'n hoofd en er niet meer uit kunnen. Koppijn natuurlijk, thee op de bank, geen muziek of televisie en wachten tot het blok hierboven weer wat zachter wordt.
Gisteren belde ik naar het huis van mijn ex en vertelde hoe hard het blok was geworden. Ik mocht er eten en slapen. Er werd maar een beetje gepraat, niet perse over mij maar over ons kind en de tuin en hoe je het beste zelf knoflooksaus maakt. Vroeg in de avond maakte ik de slaapbank in orde. De kat greep zijn kans en stortte zijn aanzienlijke lichaam bovenop me. De slaapbank ligt beroerd, maar ik heb geslapen als een roos. Het blok zit er nog in volle glorie, vanavond eens kijken of ik het truukje ook zelf kan. En ik wil een eigen kat. Mensen met een kitten-katertje (liefst rood) dat vanaf eind september bij mij mag komen wonen: graag een berichtje. Hij zal worden gekoesterd.