***detslife's digi van de dag***

Hij heeft geen idee hoezeer hij lijkt op de zes maanden oude baby achter hem. Het zijn ze allebei, en zo klein als hij was, ik wist toen al dat ik een kleine onverzettelijke Spanjaard had gebaard. Toen hij elf maanden oud was weigerde hij te bewegen, te kruipen, laat staan te lopen. We kregen een loopwagentje te leen. Onverstandig volgens de boeken, slecht voor de heupjes volgens het consternatiebureau. Hij scheurde er als een Formule-1 coureur in rond, er ging een wereld voor hem open en van slechte heupen heb ik nooit iets gemerkt. Zo werd al duidelijk dat hij de wereld tegemoet treedt op zijn manier. Toen en nu, geen speld tussen te krijgen.
Mijn kleine temperamentvolle Spanjaard is uitgegroeid tot een buitengewoon mannetje van tien. Te slim voor z'n leeftijd, teveel rechtvaardigheidsgevoel om het er bij te laten zitten, teveel stormen in z'n hoofd om rustig te kunnen slapen.
Tijdens zijn eerste tennisles zei hij tegen z'n leraar: Ik kan het nog niet maar ik snap wel hoe het moet. Wedstrijdje doen?
Voordat ik hem loslaat op het Leidseplein, zo rond z'n zestiende schat hoop ik, zal ik hem moeten leren dat passie en rechtvaardigheidsgevoel eigenschappen zijn die niet te allen tijden moeten worden geventileerd. Ik zie de dronken knok al voor me en dat hij er dan tussen springt. Ik zal hem moeten vertellen over Joes Kloppenburg en waarom ik hoop dat hij zo blijft, en toch ook weer niet.