Ophoop
Er zijn van die kwalen die niet levensbedreigend zijn, maar wel aanwezig genoeg om je uit je slaap te houden. Hou ik niet van, uit m’n slaap gehouden worden. Zeker niet door darmen. Darmen moeten gewoon doen wat ze moeten doen en mij daar vooral niet teveel mee lastig vallen. Dusch.
Maar mijn darmen deden niets meer en daar zat ‘m nou gelijk de kneep. Of de ophoop. De ophoping zorgde voor slapeloze nachten en visioenen van darminhoudelijken die gezellig in mijn lichaam wilden blijven wonen. Leek me niet goed dus ik belde de dokter.
De dokter gaat om acht uur open en om kwart voor acht had ik de telefoon al in m’n hand. Leer mij de maandagochtend van een dokterspraktijk kennen. Na vier wachtenden kreeg ik een kersverse assistente aan de lijn. Mijn dokter is, samen met best veel collega-dokters, naar een beregroot centrum verhuisd en blijkbaar moesten er ook nieuwe assistentes bij. Dat is nou jammer, want ik kende de twee die er zaten inmiddels redelijk; zij wisten dat als ik zei dat ik nu wilde langskomen, dat er dan geen sprake was van een aanval van aanstelleritis, maar van een echt Ding voor Een Dokter.
Deze wist dat nog niet, maar wist bovendien ook niet wat een telefoon is, of een computer. En verder wist ze niets van ophopingen. Ik legde even kort en bondig de situatie uit en voor het gemak deed ik er gelijk de oplossing achteraan: ik kom naar de dokter, die geeft mij iets waardoor ik de rest van de dag op de wc zit, en dan leven we nog lang en gelukkig.
Hoe lang heeft u al last van hoofdpijn?
Ik heb geen hoofdpijn, ik kan niet naar de wc en het doet pijn.
Hoe lang kunt u al niet naar de wc?
Geen idee, maar lang genoeg om er niet van te kunnen slapen.
Wat heeft u er zelf al aan gedaan?
Ik noemde de hele vezelrambam en de pilletjes van de drogist op.
Wat is uw geboortedatum?
Ik gaf m’n verjaardag door.
Hoe lang heeft u al last van hoofdpijn?
Ik heb geen hoofdpijn, ik heb last van obstipatie. Ob-sti-patie! Of is het nou constipatie? (dat laatste heb ik niet gevraagd hoor, dat leek me te hoog gegrepen)
Wat is uw geboortedatum?
….
Wat heeft u zelf al gedaan om de klachten te verhelpen?
….
Okee. Er zijn grenzen aan wat ik op maandagochtend kan verdragen. Het leek me tijd voor klare taal.
Mevrouw. Ik kan niet poepen en het doet zo’n pijn dat ik er niet van kan slapen. Wilt u mij alstublieft inroosteren bij de dokter vanochtend zodat die me dat fijne meducijn kan geven?
Kwart voor tien, zei ze en verbrak de verbinding.
Comments
Zo heb ik eens met een postloketbediende te maken gehad die niet alfabetisch kon sorteren.
Posted by: Laurent | 14 april 2008 14:02
Niiieeeet! Je had toch gewoon een computer aan de lijn ofzo? Want dit kan écht niet. Ik geloof het gewoon bijna niet! Niemand is zo! En als je wel zo bent, werk je bij de blokker (zegt cla altijd:-).
Posted by: T | 14 april 2008 17:22
Oh god. Wat een licht. Maar goed dat je zo uh... vasthoudend (no pun intended) was en toch een afspraak wist te regelen. :D
Volgende keer misschien spreken over 'hardlijvigheid', daar gaan die paar hersencellen van haar zeker weten van op tilt. :P
Ondertussen alles weer gestroomlijnd?
Posted by: Wenz | 15 april 2008 10:51
Dokters-assistentes zijn een ramp, het zijn net grenswachters of bodyguards. Ik zeg tegenwoordig ook dat de klachten ze niks aan gaan, want ze vragen het wel, maar je hoeft het helemaal niet te zeggen.
Posted by: esther | 15 april 2008 11:09
zo, dat zegt ik dus helemaal niet altijd! Dat van de blokker. Ik zeg ' wel es' dat die meisjes bij de blokker niet de sharpest pencils in the box zijn. en ook niet aardig. Dat wel.
Posted by: claver | 26 april 2008 00:15