***detslife's digi van de dag***

Het is wel een beetje genoeg zo. Al twee maanden in de verhuis-en scheidingsmodus, alle bouwmarkten van binnen gezien, gesleept gesjouwd en gevloekt. Het huis is bijna af, maar zoals dat gaat, er zijn altijd dingen die Jij Dan Weer Niet Kan en waarvoor je moet wachten op mensen die het wel kunnen. Vooral dingen met electriciteit, snoeren en stekkers. Op dit moment woon ik overal en nergens. Mijn eigen huis is enigszins bewoonbaar, het oude huis is voor de helft ontmanteld; alles wat ik nodig heb ligt net weer daar en ik leef vanuit een rugzak. Moe word ik er van, en ik was al zo moe de afgelopen maanden. Leek me allemaal een tussen-de-oren-kwestie maar bleek ook nog een zeer actieve infectie. En ik maar denken dat ik weer eens een griepje te pakken had.
Er zijn dagen dat ik door stroop loop te banjeren. Mijn hoofd is wakker en wil dingen doen, maar de rest wil liggen en slapen. En dan zal ik het maar niet over alle niet ingecalculeerde emoties hebben.

Dus toen ik me vanochtend van een schoolpresentatie naar de gordijnwinkel had gesleept, had ik er ineens zo vreselijk genoeg van. En wat doet een vrouw die er genoeg van heeft? Juist. Schoenen kopen. Clumpy's om precies te zijn. Wat een geweldige uitvinding en wat lopen ze lekker. Na weer een dutje van een uur of twee bedacht ik dat ik me voortaan gewoon door de stroop ga klomperen.

Clumpy's in alle soorten en maten.