« Kaas | Main | Ster »

That's life

docuL.jpg

Ja!
En dan kom je thuis na twee enorm uitbundige kerstdingen op je werk, met zelfgemaakt voedsel in alle kleuren, maten en uit verschillende landen. En leuke kadootjes en hilarische toestanden en gezellig, gezellig en daarna: moe. Maar voldaan, zoals dat dan heet.
En dan ga je nog even tv kijken want dat is fijn en dan zie je Holland Doc met een documentaire van Sander Veeneman die drie kinderen opspoort die hij jaren geleden heeft gefotografeerd, omdat hij wil weten hoe het nu met ze gaat. Want ze hebben destijds de meest onfortuinlijke start die je je kunt bedenken gehad, en dan moet je weten hoe het verder ging. Logisch.
Good lord. Dat hakt er in.
Als ik naar mensen kijk die een bak ellende over zich uit krijgen gestort, dan kies ik altijd een favoriet. Dat moet, want je kunt ze niet allemaal in je hart sluiten. Dat lukt niet, hoe groot je hart ook is, er is er altijd één waarop je je moet focussen. Het was niet de jongen van hierboven, maar het was Rodolfo uit Peru.

Ga voor de broodnodige relativering maar eens kijken: First8 en Holland Doc.
That's life is echt iets anders dan Detslife.

PS: zie ook hier: Photoq.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://detslife.nznl.org/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/369

Comments

Ik ga ze checken. En ja, het leven is voor sommigen onvoorstelbaar keihard. Daarbij valt al je eigen gedoe in het niet.

Very interesting read. Thanks.

Post a comment