***detslife's digi van de dag***

Als je de trappen van mijn grote glazen kantoorgebouw hebt beklommen, loop je recht tegen de sectie portiers aan. Logisch. Iemand moet in de gaten houden welk gespuis er binnenkomt, of welke hoge heer of dame, welke nieuwe uitzendkracht op jacht is naar een pasje. Hallo zeg ik dan in alle vroegte tegen de dienstdoende. Goeiemorgen, zegt hij dan terug. Ik ken ze niet allemaal bij naam maar wel van gezicht. En nu zat er een nieuwe.

Op de balie van de sectie portiers staan altijd twee grote bossen bloemen.
Aankleedbloemen. Decoratiebloemen. Voorgeprogrammeerde bossen bloemen horen nou eenmaal bij een groot kantoorgebouw. Iedere week maak ik een fotootje van een van de bloemen uit de bos. Geen enkele portier kijkt er nog van op, daar heb je haar weer van vijfhoog. Maar die nieuwe, die wist dat natuurlijk niet. Dus ik legde dat even uit. Vond ik wel zo aardig. Hij greep de situatie gelijk aan om te vertellen dat hij zijn cv aan het bijwerken was. Wat dat cv met mijn foto te maken had weet ik ook niet, maar voor de nieuwe portier ontstond er blijkbaar een connectie. De nieuwe portier is eigenlijk rij-instructeur. En voor ik het wist had ik mijn hele auto-rijtrauma aan hem voorgelegd, de nieuwe portier heeft beslist een vertrouwenswekkend hoofd. Of ik heb een erg groot trauma. Hij wist me in elk geval te vertellen dat hij een goed adresje wist voor bange ex-autorijders. Met begeleiding enzo. Faalangstbegeleiding heet dat. En ja hoor, daar stond het adresje alweer op een papier en vervolgens zat de hele belofte van een faalvrij leven in m'n tas. Alsof ik nog niet overmoedig genoeg was, beloofde ik ook nog écht te bellen. Godver. Ik hoop dat de nieuwe portier snel weer weg is. Hij ziet eruit als een man met een missie.

NB: En ja, de foto boven komt van de portierenbos. Ook deze foto staat binnenkort in de catalogus van detsdingen.nl Kijk mij eens even sluikreclameachtig bezig zijn. Ha!