***detslife's digi van de dag***

Het hele parade maken schiet z’n doel natuurlijk een beetje voorbij als je kaarten via de website aanbiedt. Is niet erg, is wel zo handig met rijen van hier tot tokio. En wij hadden een doel, wij wilden ons helemaal niet laten verrassen en verleiden. Wij moesten naar de Leons.
De Leons hadden het over hun helden, maar zelf zijn ze eigenlijk antihelden. En dat maakt ze dan weer zo leuk. Niet dat ik niets over hun helden wilde weten hoor, zo vergeet ik nooit meer wie Rick Springfield is (Leon V.) en dat Phil Lynott (Leon G.) zo’n lieve moeder had wist ik ook niet. De twee Leons zijn hele leuke mannen met een beetje rare helden. Ik was blij dat ik ze een van de laatste avonden nog even kon bewonderen. Leon G. is namelijk een beetje mijn held. Een man die zachte liedjes kan maken zonder kwezelig te worden. Daarom. En hij heeft een grappig hoofd. En een leuke website.
Verder hebben we onze Paradeplicht gedaan en rosé gedronken. En mensen bekeken die heel hip waren. Zelf zijn wij namelijk helemaal niet hip. (Oef! Hier krijg ik last mee > herstel > ik ben niet hip, mijn gezelschap was natuurlijk heel erg hip) En we hebben een programmaboekje gekocht waar we niets aan hadden. Omdat we die website natuurlijk al helemaal hadden doorgespit, eigen schuld.
Het is mooi dat de Parade er is, en zo’n voorstelling als van de Leons had ik niet willen missen. Maar als ik de rosé per fles als warme broodjes over de toonbank zie gaan, dan is de Parade af en toe ook gewoon een uit de hand gelopen openluchtkroeg. Ook niks mis mee hoor.