***detslife's digi van de dag***

Ik kan natuurlijk vertellen dat ik me het apelazarus werk, en dat de Wibautstraat vanaf vandaag niet meer het krantenhoofdkwartier is. En dat onze nieuwe lokatie bestaat uit glas en kleur en open, en dat er overal verhuisdozen staan die uitgepakt moeten worden. En dat verhuizen met je werk nogal een happening is. Maar dat zou saai zijn.
Hier mijn collega H. met hondje C. Hondje C. was vandaag mee naar het werk. Dat mag eigenlijk niet, hondjes op het werk, maar omdat het de laatste dag was en alles toch al raar, kon hondje C. er ook best bij. Collega H. had al eerder een hond. Toen alles nog niet zo streng was, ging deze hond K. wel vaker mee naar het werk. Het was dan zaak om snel alle prullebakken en tassen op het bureau te zetten, want anders had hij én overgebleven stukjes gevulde koek én je meegebrachte lunch te pakken. Hond K. kon ook zingen. Als er een ambulance of politiewagen langskwam, zong hij gezellig mee met de sirene. Of als je zelf een oeoeoeoeh! inzette, dan klonk er even later een opgewekt woeoeoeoeh! uit zijn bekkie terug. Hond K. was een geweldige hond. Maar hond K. ging dood en lange tijd kwam er geen andere. Totdat ze deze lieverd op internet tegenkwam. Een getraumatiseerd, te klein gebleven cocker spaniël, all the way from België. Moest opgehaald en mee naar huis. Moet gekoesterd en opgevoed. Moet leren dat niet iedereeen gemeen tegen haar doet. Ze is in hele goede handen. Als ik loopbaanadviseur was geworden, had ik collega H. al jaren geleden uit die kantoortuin geplukt, en richting dier gestuurd.