***detslife's digi van de dag***

Gisterochtend om tien uur zat ik ineens in een dating-sessie. Er schijnen hele volksstammen te zijn die via datingsites, speeddating en blind dates hopen de liefde van hun leven te vinden. Er gaan ook verhalen rond van mensen waarbij het daadwerkelijk op deze wijze is gelukt, maar ik zie mezelf never nooit met een wildvreemde meneer de liefde verkennen door middel van zo’n vooropgezet gedoetje. Ik ben nog van de generatie van toevallige ontmoetingen op een feestje, de groentenafdeling van de Dirk, van de vriendin die een broer heeft, soms de leuke jongen in de kroeg en nog veel somser de collega van afdeling zusenzo.
Maar die ochtend dus, deed ik mee aan morse-dating. Een geweldig idee van een clubje slimme ondernemertjes dat een morse-machien had gebouwd, een gordijntje had gespannen tussen persoon een en twee, en vast wat handige dating-zinnen in morse-tekens had voorgeschreven. Wat zijn je hobby’s? tikte ik op het morse-machien. Hoe denk je dat ik eruit zie? morste mijn onbekende date terug.
Na een boeiend gesprek, waarbij we helaas veelvuldig werden onderbroken door wat technische problemen (maar gaat het in de echte liefde ook niet vaak stuk op stroomstoring?) kreeg ik mijn nieuwe geliefde te zien. Het bleek een allerliefst meisje, verkleed als stoere jongen. Ze waren allebei even leuk, maar ik heb toch maar afgezien van verdere ontwikkelingen. Het leeftijdsverschil hè. Die 35 jaar gaat je toch ooit opbreken, en laat ik dan maar de verstandigste zijn, dacht ik wreed.
Maar misschien zie ik haar nog eens, want ik geloof dat mijn zoon ook een oogje op haar heeft.