***detslife's digi van de dag***

Het enige echt vervelende aan een beugel, is dat je niet meer kunt snaaien. Je moet veel te veel over eten nadenken. Geen appels zonder schilmesje, geen harde broodjes-gezond onderweg, en vooral na de lunch even in de spiegel kijken voordat je een vergadering ingaat. Je kunt namelijk nog zoveel presentatietechnieken onder de knie hebben, als je een stukje sla in je ijzerwerk hebt hangen, kijken ze uiteindelijk alleen maar naar je mond in plaats van te luisteren naar wat er uit komt. Vandaag was ik weer eens vroeg aan het werk. Zonder ontbijt natuurlijk, want ik zou niet weten hoe ik om 06.15 iets zou moeten wegwerken. In de loop van de ochtend is er eigenlijk ook geen rustig moment om te eten.
Dus om 13.30 liep ik op de Prinsengracht met een knorrende maag. Ik deed eens ruig, ik kocht een kaascroissant en ging op een stoepje zitten. De glazenwasser die met z'n emmer om me heen drentelde heeft het hele proces uitgebreid gevolgd. Vrouw met beugel eet kaascroissant. Langzaam, in kleine stukjes en liever zuigen dan kauwen. Ik probeer het allemaal zo beschaafd mogelijk te doen, maar de glazenwasser vond het reuze komisch. Je krijgt vast mooie tanden mop! En straks kan je ook weer normaal eten. En toen werd hij afgeleid door een patser die z'n patserbak tegen zijn ladder parkeerde, en kon ik de laatste stukjes snel met een restje water wegspoelen. Op kaascroissants moet ik thuis eerst nog even oefenen.