Konijn
Mijn zus is niet zo van de huisdieren. Maar haar twee dochters wel. Na lang wikken en wegen kwamen er twee konijnen. Een witte voor de een, een bruine voor de ander. De witte (Witje) groeide zoals een konijn moet groeien. De bruine (Kiko) bleef klein en schattig. Hij was ook handig tam en je kon alles met hem doen. Niet normaal, dacht ik nog. En na een tijdje ging Kiko dood. Mijn zus werd nóg minder van de huisdieren, want haar dochters waren lange tijd ontroostbaar.
Het bruine konijntje mocht niet vervangen worden. Er was maar één Kiko en die was er niet meer. Maar mijn zoons bleven vragen wanneer er een nieuw konijn zou komen. Bel ze maar op! zei ik. Mijn jongste zoon wist te vertellen dat zijn nichtjes inmiddels drie konijnen hebben. Niet één vervanger, maar twee. Zondag ga ik naar mijn geboortestad. Daar woont mijn zus, met man, dochters en dus drie konijnen. Wie heeft haar in hemelsnaam bekeerd?