***detslife's digi van de dag***

Bijna drie jaar geleden werden we na een reorganisatie bij elkaar gezet. We kregen allebei dezelfde nieuwe functie, waarvan de inhoud onderweg nog maar moest blijken. Ik kende haar vaag van een andere afdeling, ze leek me een leuk mens en we gingen aan de slag. Die slag bleek een immens karwei. Samen hebben we ontzettend veel wielen uitgevonden, projecten bedacht, een groep wantrouwige mensen begeleid naar een coöperatieve club met een mening, eigen inbreng en een enorme loyaliteit. Ze vonden ons eerst maar een raar stel. We zijn dan ook geen gebruikelijke combinatie. Zij kan werken aan een bureau met stapels papier en tussendoor ook nog rustig een broodje wegwerken. Mijn bureau is opgeruimd, anders kan ik niet denken. Zij trekt zich niets aan van kledingconventies, ik heb m'n kleren in de loop van de tijd aangepast. Zij lijkt chaotisch en ik geordend, maar ze weet feilloos waar meneer Jansen drie dagen geleden over belde. Ik maak lijstjes en overzie de zaak meer op een afstand. In haar ogenschijnlijke chaos produceert ze rapportages met miljoenen cijfers die altijd kloppen. Ik raak compleet in paniek als ik een Excel-bestand moet aanpassen. Als ik iets vergeet weet zij het nog, en omgekeerd.
In de jaren dat we samenwerken zijn onze privélevens behoorlijk onder vuur komen te liggen. Ik kan in één oogopslag aan haar gezicht zien of ik haar met rust moest laten, of mee naar buiten moet trekken voor koffie en een sjekkie. Zij legt ongevraagd een broodje kaas op m'n bureau, of geeft me een boek waarvan ze denkt dat ik er iets aan heb. Toen we allebei bijna gek werden van liefdesverdriet, doken we vaak na een werkdag de sufste maar dichtstbijzijnde kroeg in om bij elkaar uit te huilen. We dronken teveel en slingerden aan het eind van de avond naar onze huizen. De volgende dag moesten we dan weer lachen om onze onverantwoordelijke uitspattingen, en gaven elkaar de paracetamol door.
Nu onze levens weer wat rustiger zijn geworden, bespreken we dingen als geluk en vrijheid, en wat dat betekent. We bedenken plannen, die soms helemaal niet over ons werk gaan. En soms ook wel en dan presenteren we ze met z'n tweeën. Kijk, wij denken dat het zo moet. Wij. Want wij zijn een onverwoestbare tandem. Ik heb de beste collega die ik me kan wensen, die zomaar een lieve vriendin is geworden. Bij de komende reorganisatie mogen ze ons niet uit elkaar halen.