***detslife's digi van de dag***

Het eerste afscheidsgesprek op school is gevoerd. En zoals bij alle soorten van afscheid, met gemengde gevoelens. Het blijft een leuke school, maar niet ieder kind kan er z'n draai vinden. En dan moet je beslissingen nemen, omdat jij nou eenmaal de ouder bent en net iets beter op termijn kunt denken. De een wordt daar boos om, de ander is flexibeler van aard. Hopelijk houden ze elkaar in balans.
Ik moet ook afscheid nemen. Van de vertrouwde gezichten, de leerkrachten en de ouders op het schoolplein met wie ik zeven jaar in de zon en de regen heb staan wachten. Maar ook van de feesten en de kerstborrel in de gymzaal, het uitzwaaien bij het schoolreisje. Na de zomer hangt er een vreemde klassenlijst op mijn prikbord. Allemaal nieuwe kinderen, en bijbehorende ouders die je echt niet allemaal aardig gaat vinden, maar waar je wel contact mee moet onderhouden. Met vriendjes om de hoek, fietsen na school, nooit meer een uur in de tram maar bij mooi weer gelijk naar buiten. Allemaal goed, allemaal doordacht en gewikt en gewogen. Afscheid nemen is niet leuk, maar als je de kans krijgt moet je het zorgvuldig doen. Niet pats-boem, maar de hele klotegang doorlopen. Voor een volwassene al vaak een hele opgave, en nu moet ik mijn kinderen de kunst leren. Gelukkig word ik de laatste jaren gedwongen er steeds beter in te worden, dus ik vang ze wel op.