***detslife's digi van de dag*** http://detslife.nznl.org/ nl Copyright 2010 Wed, 17 Mar 2010 17:07:59 +0100 http://www.sixapart.com/movabletype/?v=3.2 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss Wachtende honden-9 wachtende honden-9L.jpg

Honden wachten niet alleen bij winkels, honden wachten ook bij speeltuinen.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/03/wachtende_honden9.html http://detslife.nznl.org/2010/03/wachtende_honden9.html Wed, 17 Mar 2010 17:07:59 +0100 Atlantis klerenL.jpgOver het algemeen is het hier best schoon en opgeruimd. Ik kan niet zo goed tegen troep. Maar de klerenkasten krijg ik er maar niet onder; alles is versgewassen en ruikt naar bloemetjes enzo, maar langer dan een week op een stapeltje liggen is onmogelijk. Uit de brij van kledingstukken vis ik wat ik nodig heb, voor mij en voor mijn zonen. Vroeger merkten ze daar niet veel van, dan kregen ze hun kleren als een bundel aangeboden met de mededeling: aantrekken! Nu zoeken ze zelf in de bende en gisterochtend hoorde ik mijn oudste zoon geirriteerd mompelen: het is makkelijker om Atlantis te vinden dan een t-shirt. Ik wacht vol spanning op de dag dat die irritatie wordt omgezet in aktie.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/03/atlantis.html http://detslife.nznl.org/2010/03/atlantis.html Wed, 10 Mar 2010 08:05:43 +0100 Wachtende honden-8 wachtende honden-8.3L.jpg

Hier staan er meer: Dets*Design > fotografie > wachtende honden.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/03/wachtende_honden8.html http://detslife.nznl.org/2010/03/wachtende_honden8.html Mon, 08 Mar 2010 09:19:02 +0100 Bikram waterflesL.jpgEen rotrug, die heb ik. Altijd gehad en zal wel altijd zo blijven. Eigenlijk moet ik veel sporten, dat zeggen die peuten tenminste altijd als ik weer eens binnen kom strompelen, maar ik hou niet van sport. Wel van spelletjes die ook sport zijn, maar waarbij je het niet zo in de gaten hebt. Dat je aan je conditie werkt, zeg maar.
Nou had ik me weer eens een geweldig prijzig sportschoolabonnement aangeschaft want het moest toch echt, maar na een klein yogalesje knapte er ergens iets en de fysiotherapeut verbood me voorlopig ook maar iets te doen dat naar sport ruikt. Maar ik moest wel blijven bewegen, een tegenstrijdige opdracht. Een stomme combinatie ook met de start van mijn eigen bedrijf, dat zich voorlopig vooral achter mijn computer (dus zittend) voltrekt. Dus terwijl ik puzzelde op dat bewegen versus geen sport, kwam ik mensen tegen die iets deden waar ze van gruwelden, maar ook nogal van opknapten: Bikram-Yoga. Ik ben wel een beetje bekend met yoga en ik hou erg van warm, dus ondanks de waarschuwingen ging ik toch. In m'n eentje met een handdoek en een grote fles water onder de arm.
Voor Bikram-Yoga is geen andere beschrijving van toepassing dan pure horror. Na een kwartier barstte ik uit elkaar van de hitte en na een half uur mocht ik van de juf even gaan zitten omdat de hele zaal voor m'n ogen draaide. En toen waren we pas op de helft. Ik heb de hele negentig minuten volgemaakt maar vraag me niet hoe. Ik wilde eruit, desnoods naakt op de Prinsenracht gaan staan of er zelfs inspringen, het kon me geen bal meer schelen. Zo bloody hot en zo zwaar. Naast me stond een man die ook elk moment in elkaar kon storten, maar het uitzicht voor me bestond uit een compleet opvouwbare vrouw die zo in het Chinees Staatscircus had gekund. Samen met mijn gestuntel hadden we ook een geestig theatergroepje kunnen zijn dat iets als het thema tegenstellingen probeert uit te beelden.
Na de les in de kleedkamer deed iedereen de doorweekte kleren uit en ging onder de gemeenschappelijk douche. Hm. Dat hadden ze er niet bij verteld. Maar terwijl ik niet wist hoe snel ik de natte lappen van m'n lijf moest stropen en de kraan op ijswater moest zetten, bedacht ik me dat sporters ook altijd samen douchen. En dit is sport, topsport zelfs.

Op de terugweg naar huis liep ik nog even een winkel binnen. De vrouw achter de kassa vroeg of het wel goed met me ging. Mijn hoofd had inmiddels een soort van paarsrode kleur aangenomen en dat trok niet echt lekker weg. Ik vertelde haar wat ik had gedaan. Oh, zei ze, ik zwem gewoon twee keer in de week, dat is ook heel goed. Maar uiteindelijk na twee uur van bijkomen, bankhangen en totaal van de wereld, voelde ik me eigenlijk best goed. En in tegenstelling tot wat dat gebeul in een sportschool altijd met me doet, heb ik maar een klein beetje spierpijn. Ik voelde dat mijn lichaam serieus heeft gewerkt maar mijn rotrug moppert geen onvertogen woord. Volgende week ga ik het maar weer eens proberen in die horrorsauna. Het schijnt te wennen, zeggen ze.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/03/post_11.html http://detslife.nznl.org/2010/03/post_11.html Sat, 06 Mar 2010 10:02:27 +0100 Wachtende honden-7 wachtende honden-7.jpgHet is zoals ik vermoedde: wachtende honden fotograferen is net zoiets als het fotograferen van onbekende kinderen. Ik voel me steeds een beetje ongemakkelijk. Als er een wachtende hond in de buurt is kijk ik eerst of er ook een waakzame mensenblik aan vastzit. Die is er meestal niet, daarom wachten die honden ook, dus ik doe maar iets als god zegene de greep en ik hoor het wel als er een vragend of woedend baasje aangestormd komt. Tot nu toe waren er twee: een vrouw die het allemaal maar raar vond en snel de halsband losmaakte en wegbeende. Een andere vrouw vroeg me wat ik aan het doen was. Ik legde dat uit en ze vroeg niet verder. Ik bood haar aan de foto's te mailen en ze gaf me middenin de Hema haar emailadres. Dat vond ik persoonlijker dan het vastleggen van haar hond, maar natuurlijk deed ik het onmiddellijk. Ze was blij met mijn gemailde foto's. Dit hondje bleek een oud hondje en het was zo'n beetje haar kind. Hij heet Pim.
Maar het heeft iets stiekems en dat bevalt me niet. Ik maak gehaaste foto's, bang om ontdekt te worden. Maar ik kan toch moeilijk bij iedere winkel gaan trompetteren dat ik nu een foto van de hond bij de ingang ga maken?

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/wachtende_honden7.html http://detslife.nznl.org/2010/02/wachtende_honden7.html Sat, 27 Feb 2010 23:12:32 +0100 Ondergang overgangL.jpg
Het schijnt slecht te gaan met de Albert Cuyp. Dat vind ik naar, want ik woonde er vier jaar bovenop, aan de kopse kant van de Ferdinand Bol. Vier jaar tussen 5 en 6 uur 's ochtends wakker gerammeld door de standbouwers. Maar ook vier jaar mijn dagelijkse boodschappen er gehaald, praatjes gemaakt met de marktkooplui, planten gekocht voor ons raamkozijn. Ik ben inmiddels drie keer verhuisd maar nog altijd tram ik all the way from IJburg naar de Albert Cuyp. Het blijft mijn markt.
Er liggen plannen om de Albert Cuyp wat op te kalefateren. Zo willen ze de marktkramen in het midden van de straat met de ruggen tegen elkaar zetten, zodat wij marktgangers een rondje kunnen lopen en zo alle kramen tegenkomen. Belachelijk plan. Er kan geen hulpdienst meer doorheen, en iedere ervaren Cuyploper weet dat als je even snel ergens moet zijn, de stoep achter de kramen de beste sluiproute is. Wat meer variatie in het aanbod is wellicht een goede opkalefater. Of misschien moet het maar snel lente worden.
De marktkoopman die ondergoed verkoopt, heeft z'n gevoel voor humor in elk geval nog niet verloren.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/ondergang.html http://detslife.nznl.org/2010/02/ondergang.html Tue, 23 Feb 2010 17:51:17 +0100 Een missie afghanistanL.jpg
In mijn geboortestad Nijmegen staat al sinds mensenheugenis een bowlingbaan. Dat grote bord aan de voorgevel hangt er nog steeds, zag ik dit weekend. Meestal staat er iets op als: Welkom bedrijfsfeestje Zus&Zo of Gefeliciteerd tante Annie.
Mikey gaat naar Afghanistan en houdt een afscheidsbowlingfeestje, zo stel ik me voor. Om het leed te verzachten of uit grote domheid, wensen ze Mikey veel plezier. Van de combinatie bowlingbaan, Afghanistan en plezier, werd ik nogal treurig.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/joepie_oolog.html http://detslife.nznl.org/2010/02/joepie_oolog.html Mon, 22 Feb 2010 00:18:46 +0100 Wachtende honden-6 wachtende honden-6L.jpg

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/wachtende_honden6.html http://detslife.nznl.org/2010/02/wachtende_honden6.html Thu, 18 Feb 2010 22:21:42 +0100 Finish mozaL.jpg
In juli 2003 deden een vriendin, haar moeder en ik een mozaiekcursus. Dat leek ons wel gezellig. Dat was het ook en we kwamen thuis met halfafgemaakte eerstelingen die we zelf dan later wel even zouden voegen enzo, want dat hadden we ook geleerd.
Omdat ik de enige van het stel ben dat destijds de beschikking over een atelier had, was mijn probeersel het eerste af. In het atelier kon weinig kapot en er mocht flink met cement rondgespetterd worden. Mijn eerste voegsel maakte ik in een belachelijk warme zomer, en voegen is een stresskarweitje. Ik kon me nog goed het zinnetje van de juf herinneren: Je mozaiek staat of valt bij het voegsel. Tijdens het voegen kun je je werk in een klap verpesten. Het cement moet de juiste dikte hebben en droogt bovendien nogal snel. In die belachelijke warme zomer vloog niet alleen het cement, maar ook het zweet me om de oren.
Omdat het ondanks alles toch gelukt was, begon ik gelijk maar een tweede projekt. Ik raapte een oud tafeltje van de straat, schroefde er een dikke plank op en begon met goede moed tegels te snijden en te plakken. Als ik eenmaal ergens aan begin, moet het ook af. Dat wil zeggen, die eigenschap had ik mezelf altijd toebedacht, maar deze mozaiektafel is een briljant bewijs van het tegendeel. Na de eerste aanval van enthousisame bleef de zaak steken op bijna-af. Echt, er moesten nog maar drie randvlakjes worden gevuld en de oranje rand moest worden gesneden. Peanuts, vergeleken bij de rest.
Maar ja.
De mozaiektafel-to be stond veilig uit het zicht in het atelier. Er kwam geen dagelijks gedrens aan te pas: maak me nou even af!. Kortom, er gebeurde helemaal niets op mozaiekgebied en ik was alweer druk met andere plannen.
Totdat het atelier waar niets kapot kon werd omgetoverd tot een keurige webstudio en de half afgemaakte tafel plaatsmaakte voor een bureau en een batterij computers. Toen moest hij mijn huis in en daar begon hij onmiddellijk te zeuren: maak me nou a-haf!. Het heeft nog ruim een jaar geduurd, maar afgelopen weekend was het na zeven jaar dan eindelijk zover. Mijn badkamer werd tot voeghok omgedoopt en het cement spetterde lustig op de goddank afgeplakte vloer. De vriendin van de mozaiekcursus nam haar niet afgemaakte eerstelingen mee en samen zweetten we ons door drie emmers gekleurd cement heen. Het is allemaal gelukt en overmoedig begonnen we aan een volgend projekt te denken. Maar ik denk dat ik even pas, want ik heb geen idee waar ik die tafel neer moet zetten. Zeven jaar geleden had hij mooi op het balkon gestaan en had ik een grotere woonkamer. Misschien moet ik hem hier pontificaal in de weg laten staan. Als reminder: maak alles nou eens af!

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/finish.html http://detslife.nznl.org/2010/02/finish.html Thu, 18 Feb 2010 14:01:06 +0100 Bordjes bordjesL.jpg
Dit zijn de bordjes waarop Joep en Rufus (dat zijn katten) meestal hun avondmaal (niet het laatste) krijgen voorgeschoteld. Ik heb een hele verzameling servies, (want servies-afwijking) en zij gebruiken deze twee oude schoteltjes waarvan het bijbehorende kopje is gesneuveld.
Ik heb werkelijk geen idee hoe ze, middenin dagelijks gerammel met andere borden en schotels, het geluid van hun bordjes herkennen. En op een drafje komen aanhollen voor voedsel.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/bordjes.html http://detslife.nznl.org/2010/02/bordjes.html Wed, 10 Feb 2010 17:38:23 +0100 Wachtende honden-5 wachtende honden-5.1L.jpg

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/wachtende_honden5.html http://detslife.nznl.org/2010/02/wachtende_honden5.html Sat, 06 Feb 2010 15:21:33 +0100 Hyaaaaaaay! hyaL.jpgDe mevrouw van de Albert Heijn ging ze afboeken. Dat is een ander woord voor weggooien. Afboeken? riep ik gelijk heel professioneel. En toen kreeg ik de hele bos mee naar huis.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/hyaaaaaaay.html http://detslife.nznl.org/2010/02/hyaaaaaaay.html Wed, 03 Feb 2010 10:29:41 +0100 Poot pootL.jpg
Jaren deed ik het met mijn IXUS-je en nu heb ik een nieuwe camera. Een grote met honderdduizend knopjes en instellingen; ik word er gek van. En erger, ik weet bijgod niet meer wat ik aan het doen ben als ik door de zoeker kijk. Alsof je ineens een nieuwe fiets hebt die een fietsbel heeft en wel kan remmen.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/02/poot.html http://detslife.nznl.org/2010/02/poot.html Tue, 02 Feb 2010 15:36:32 +0100 Wachtende honden-4 wachtende honden5L.jpg

]]> http://detslife.nznl.org/2010/01/wachtende_honden4_1.html http://detslife.nznl.org/2010/01/wachtende_honden4_1.html Wed, 27 Jan 2010 14:28:59 +0100 Vlieg met me mee regenboogL.jpgIk kocht een regenboogmaker voor mezelf, zomaar. En omdat de zon schijnt. Vroeger hingen we gewoon zo'n steen voor het raam en wachtten we rustig af tot de zon daar iets mee wilde doen. Nu heb ik een ingenieus apparaat tegen mijn raam gespuugd en hangt de steen te draaien op zonne energie. Een zuignap, wat gekleurde radartjes en hopla, allemaal regenboogjes in mijn kamer. Ook leuk voor poezen die ergens achteraan willen springen.

Rainbowmaker. Klik ook even op de movie.

]]> http://detslife.nznl.org/2010/01/vlieg_met_me_mee.html http://detslife.nznl.org/2010/01/vlieg_met_me_mee.html Tue, 26 Jan 2010 13:33:58 +0100